Η ψωρίαση είναι μία αυτοάνοση νόσος που προσβάλλει το δέρμα. Τα γόνατα, οι αγκώνες και το τριχωτό της κεφαλής είναι τα σημεία του σώματος όπου εμφανίζεται συχνότερα, μπορεί όμως να εμφανιστεί σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος. Εκδηλώνεται με ερυθρές λεπιώδεις πλάκες, που καλύπτονται από λευκάή αργυρόχροα λέπια. Η ασθένεια δεν είναι μεταδοτική, ενώ τα συμπτώματα διαφέρουν ανάλογα με τον τύπο της ψωρίασης.

Τύποι ψωρίασης

Υπάρχουν πέντε κύριοι τύποι ψωρίασης: Η ψωρίαση κατά πλάκας, η σταγονοειδής ψωρίαση, η φλυκταινώδης ψωρίαση, η ερυθροδερμική ψωρίαση και η ανάστροφη ψωρίαση.

Στην ψωρίαση κατά πλάκας, εμφανίζονται ερυθρές λεπιώδεις πλάκες στα γόνατα, τους αγκώνες, την πλάτη και το κεφάλι. Σε πολλές περιπτώσεις, υπάρχει αίσθημα κνησμού.

Η σταγονοειδής ψωρίαση προσβάλλει κυρίως παιδιά και εφήβους και εκδηλώνεται με κνησμό και ερυθρές λεπιώδεις κηλίδες.

Στην ερυθροδερμική ψωρίαση, το δέρμα κοκκινίζει και εμφανίζεται υποθερμία.

Στην φλυκταινώδη ψωρίαση παρουσιάζονται φλύκταινες στα πέλματα των ποδιών και τις παλάμες, καθώς και πυρετός.

Η ανάστροφη ψωρίαση προσβάλλει συνήθως ηλικιωμένα άτομα και εκδηλώνεται με ερυθρότητα και διάβρωση του δέρματος σε σημεία όπου το δέρμα κάνει πτυχώσεις (μαστοί, μασχάλες, βουβωνική χώρα).

Πώς αντιμετωπίζεται η ψωρίαση;

Η ψωρίαση δεν απειλεί την υγεία του πάσχοντα, ωστόσο δημιουργεί προβλήματα στην καθημερινότητά του και επηρεάζει αρνητικά την ψυχολογία του. Η αντιμετώπισή της γίνεται ανάλογα με το είδος της και τη σοβαρότητά της. Η φαρμακευτική αγωγή που χορηγείται περιλαμβάνει ειδικές αλοιφές που περιέχουν δραστικές ουσίες όπως καλσιποτριόλη, κορτικοστεροειδή, σαλικυλικό οξύ και ταζαροτένη. Μπορεί επίσης να χορηγηθούν χάπια που περιέχουν μεθοτρεξάτη, ρετινοειδή η κυκλοσπορίνη. Η φωτοθεραπεία μπορεί να αντιμετωπίσει περιπτώσεις μέτριας και σοβαρής ψωρίασης, και βοηθά στην υποχώρηση της φλεγμονής.